غير از واجب الوجود ديگرى نيست ليس فى الوجود الا اللّه « 30 » آن طايفه كه گرد تو درآمده‌اند و ترا از حق باز مىدارند ظن تو آنست كه ايشان را ملك خود كرده‌اى و بدان شادى مىكنى و نمىدانى كه ايشان ترا ملك خود كرده‌اند ، تو به مهمّات و مصالح ايشان قيام مىنمائى و مهمّ وقت تو آن نيست ، و آنچه ترا در دنيا و آخرت از آن ناگزير است ترك مىكنى و مهمّ وقت تو آنست ، و در نظر مردان صاحب‌نظر كه در كارخانه وجود ديدهء ايشان ديدهء حقّ است اين‌همه بىحرمتى مىكنى و از ايشان شرم ندارى ، دعوى مىكنى كه مرد حكيمى و بر خود رحم نمىكنى و اين‌همه نفسها ضايع مىكنى و بر آن تأسّف نمىخورى ، مقتضاى مرد حكيم آن باشد كه او را در هر نفسى علمى و فهمى جديد حاصل شود كه آن را از حضرت عزّت تلقّى كرده باشد . پس نفسهاى خود را غنيمت شمر و عمر ضايع مكن كه اگر يك نفس ضايع كنى در كار خود تقصير كرده باشى ، زيرا كه هر نفسى هديه‌ايست كه از حضرت عزّت به تو مىرسد و وجود تو بدان باقى مىماند و فتور و انقطاع بدان راه نمىيابد ، زيرا كه اين نفس اثر رحمانى و فيض الهى است ، و فيض الهى دايمى و ابدى است و بر اعيان ممكنات و اصناف موجودات

--> ( 30 ) . در هستى غير از خدا هيچ نيست .